Kliknij tutaj --> 🐨 czy oddział przedsiębiorcy zagranicznego może zawierać umowy

2) nastąpiło otwarcie likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył oddział, lub przedsiębiorca ten utracił prawo wykonywania działalności gospodarczej; 3) działalność przedsiębiorcy zagranicznego zagraża bezpieczeństwu lub obronności państwa, bezpieczeństwu informacji niejawnych o klauzuli tajności "poufne" lub Umowa sprzedaży może zawierać inne elementy uznane przez strony za słuszne i przydatne przy realizacji umowy oraz ewentualnych roszczeniach w przyszłości. Mogą być nimi m.in: informacje o zaliczkach czy zadatkach; miejsce przekazania rzeczy; termin odbioru rzeczy; sposób dostawy; dodatkowe gwarancje. Przedsiębiorca unijny a polski NIP. Każdy przedsiębiorca w Polsce musi posiadać swój Numer Identyfikacji Podatkowej. Obowiązek dotyczy również podmiotów zagranicznych, które zamierzają w rubryce drugiej - dla oddziału przedsiębiorcy zagranicznego, głównego oddziału zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub głównego oddziału zagranicznego zakładu reasekuracji, w przypadku gdy przedsiębiorca zagraniczny, zagraniczny zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład reasekuracji jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, spółką akcyjną lub spółką komandytowo W konsekwencji państwo położenia zakładu ma prawo do opodatkowania wynagrodzenia zapłaconego nierezydentom za usługi wymienione w art. 21 ust. 1 CIT podatkiem u źródła. Bez znaczenia dla określenia miejsca pochodzenia świadczonych usług pozostaje fakt, czy płatność za nie jest dokonywana przez oddział czy przez centralę. Site De Rencontre Gratuit En Europe. Podmioty zagraniczne mogą prowadzić działalność gospodarczą w Polsce w formie oddziału przedsiębiorcy zagranicznego. Częściowa regulacja prawna dla tej formy prowadzenia działalności gospodarczej znajduje się w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej. Oddział jest tańszym rozwiązaniem niż spółka córka, ponieważ nie musi mieć kapitału zakładowego oraz nie ponosi się zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Z drugiej strony oddział jest tylko wyodrębnioną organizacyjnie częścią przedsiębiorcy, nie ma osobowości prawnej, nie daje możliwości prowadzenia działalności przed rejestracją (taką możliwość daje sp. z „w organizacji”), wreszcie oddział nie ma zdolności sądowej. Przedsiębiorca zagraniczny ponosi pełną nieograniczoną odpowiedzialność za działalność oddziału. Oddziały są wykorzystywane przez globalne holdingi finansowe, nieruchomościowe lub inwestycyjne. To odpowiednia forma, gdy podmiot dopiero wchodzi na polski rynek albo prowadzi wyspecjalizowaną działalność. Przedsiębiorca może założyć kilka oddziałów na terenie Polski. Oddziały mogą tworzyć przedsiębiorcy z państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego i tych państw, które zapewniają polskim przedsiębiorcom zasadę wzajemności, co regulują odpowiednie umowy międzynarodowe. W razie wątpliwości, czy państwo spełnia ten wymóg, warto skontaktować się z polskim biurem handlowym w tym kraju, np. w ambasadzie. Ponieważ wiele zasad i ograniczeń w funkcjonowaniu oddziału wynika z praktyki obrotu (ze względu na niewielką regulację ustawową), planując otwarcie oddziału warto zwrócić się o pomoc do prawnika, specjalisty z zakresu prawa gospodarczego. Rejestracja oddziału Oddział podlega rejestracji w KRS. W celu rejestracji, do wniosku KRS-W10 należy załączyć:• umowę spółki zagranicznego przedsiębiorcy lub inny dokument stanowiący podstawę działania przedsiębiorcy zagranicznego (dalej jako: umowa spółki);• dokument potwierdzający rejestrację w zagranicznym rejestrze, jeśli podmiot jest wpisany do takiego rejestru;• uchwałę przedsiębiorcy zagranicznego o utworzeniu oddziału. Uchwałę podejmuje organ reprezentujący przedsiębiorcę – np. zarząd. Uchwała musi wskazywać siedzibę oddziału, adres oraz osobę upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego w ramach oddziału (dalej jako: osoba upoważniona). Osoba upoważniona ma również zdolność reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego w sądzie;• notarialnie poświadczony wzór podpisu osoby upoważnionej;• zgodę osoby upoważnionej na powołanie;• przysięgłe tłumaczenie wszystkich obcojęzycznych dokumentów. Dla urzędowych dokumentów zagranicznych (w tym aktów notarialnych) wymagana jest ich legalizacja, następująca według przepisów wewnętrznych danego państwa. W przypadku dokumentów pochodzących z państw będących stroną konwencji haskiej z 1961 r. zamiast legalizacji dokumenty można opatrzeć klauzulą apostille. W praktyce możliwość skorzystania z apostille dotyczy większości państw europejskich. W przypadku złożonych struktur prawnych, sąd rejestrowy może żądać przedstawienia dokumentów dla wszystkich podmiotów tworzących daną strukturę (np. dla niemieckiej spółki komandytowej XYZ GmbH & Co. KG sąd może wezwać do dostarczenia kompletu dokumentów wraz z tłumaczeniami przysięgłymi dla spółki komandytowej, komplementariusza i komandytariusza). Firma oddziału musi zawierać firmę przedsiębiorcy zagranicznego wraz z tłumaczeniem jego formy prawnej na język polski (np. XYZ GmbH Sp. z oddział w Polsce). Przedmiot działalności oddziału musi się pokrywać z przedmiotem działalności przedsiębiorcy od wniosku o wpis oraz o ogłoszenie wpisu wynosi 600 zł. Wniosek składa się do sądu właściwego ze względu na siedzibę oddziału. Procedura „jednego okienka” Dla oddziałów nie działa procedura „jednego okienka”: wraz z rejestracją w KRS nie jest automatycznie nadawany NIP. Konieczne jest złożenie wniosku do właściwego ze względu na adres siedziby oddziału tzw. dużego urzędu skarbowego (np. I lub II Mazowieckiego US dla oddziału z siedzibą w Warszawie). Niektóre urzędy (np. MUS) akceptują zgłoszenia identyfikacyjne na formularzu NIP-8, inne żądają NIP-2 – warto przed złożeniem zgłoszenia dopytać się o praktykę danego urzędu. Wniosek jest wolny od opłat, a NIP nadawany jest w terminie do 7 dni (w praktyce to 2-3 dni). Oddział może rozliczać VAT naliczony bezpośrednio w Polsce. W celu rejestracji oddziału jako podatnika VAT należy złożyć do urzędu skarbowego formularz VAT-R. Aby rejestracja była możliwa, oddział musi prowadzić działalność opodatkowaną, a także posiadać w Polsce zasoby ludzkie i techniczne potrzebne do działania, przy czym, w związku z zaostrzeniem prawa podatkowego, urzędy skarbowe skłonne często kontrolować spełnianie wymogów. Przedsiębiorca zagraniczny ma obowiązek prowadzić dla oddziału oddzielną rachunkowość w języku polskim oraz sporządzać sprawozdania finansowe i składać je do KRS. Roczne sprawozdanie finansowe oddziału uważa się za zatwierdzone, jeżeli zostało zatwierdzone sprawozdanie przedsiębiorcy zagranicznego, obejmujące dane sprawozdania finansowego tego oddziału. Likwidacja oddziału Do likwidacji oddziału przedsiębiorcy zagranicznego stosuje się odpowiednio przepisy o likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Nie omawiając dokładnie tej procedury warto zauważyć dwie istotne odmienności:• dla otwarcia likwidacji konieczna jest uchwała organu reprezentującego przedsiębiorcę zagranicznego o likwidacji oddziału;• dokumentacja pracownicza oddziału przedsiębiorcy zagranicznego po zakończeniu likwidacji musi pozostać na terenie Polski. Kancelaria Prawna Skarbiec, specjalizująca się w przeciwdziałaniu bezprawiu urzędniczemu, w kontrolach podatkowych i celno-skarbowych oraz optymalizacji podatkowej Jak rozumieć prowadzenie działalności za granicą za pośrednictwem zakładu? Stała placówka, czyli co? Za pośrednictwem, czyli jak? Aby uznać, że polski przedsiębiorca posiada zakład w innym państwie, a zatem ma obowiązek rozliczyć się z zagranicznych dochodów w Polsce, nie jest wymagane zarejestrowanie działalności gospodarczej w tym kraju. Temat rozliczania zagranicznych dochodów został poruszony w artykule: Kiedy trzeba rozliczyć w Polsce dochody z działalności gospodarczej za granicą? Jak rozumieć prowadzenie działalności za granicą za pośrednictwem zakładu? Definicje zakładu zagranicznego zawiera każda umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO), jaką Polska ma podpisaną z danym państwem (ich wykaz można znaleźć na stronie rządowej Mimo że każda umowa może zawierać odrębne regulacje, do których należy się stosować, to można spotkać się z podobną definicją zakładu w paru umowach UPO, polskiej ustawie o PIT. W świetle powyższego, zasadniczo, jako zakład za granicą można rozumieć: stałą placówkę, poprzez którą przedsiębiorca wykonuje całkowicie lub częściowo działalność za granicą, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat, siedzibę zarządu, miejsce wydobywania bogactw naturalnych, plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone za granicą przez określony czas wskazany w konkretnej umowie UPO (w większości umów musi to być dłużej niż 12 miesięcy), osobę, która w imieniu i na rzecz przedsiębiorcy działa za granicą, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje. W umowach również są zapisy stwierdzające, co nie będzie zakładem. W większości umów określenie “zakład” nie odnosi się do np.: użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania lub dostawy towarów należących do przedsiębiorstwa, utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu towarów albo zbierania informacji dla przedsiębiorstwa; utrzymywania zapasów towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania, utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa, utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym. Powyższe oznacza, że jeśli przedsiębiorca prowadzi część działalności za granicą, gdzie realizuje jedynie czynności mające charakter przygotowawczy lub pomocniczy dla głównej działalności – nie uważa się, że działalność jest prowadzona za pomocą zagranicznego zakładu (co oznacza, że wszystkie dochody należy traktować jako polskie). To, które prace mają charakter pomocniczy/przygotowawczy powinien ocenić przedsiębiorca. Stała placówka, czyli co? Definicja stałej placówki również może być określona w umowach UPO. Jeśli zaś umowa nie zawiera takiej definicji, można zajrzeć do Konwencji Wielostronnej, która wskazuje, że stałą placówką jest miejsce regularnie wykorzystywane przez przedsiębiorcę do wykonywania działalności gospodarczej. Co ważne, placówka (czyli zakład) może istnieć również wtedy, gdy nie ma żadnych pomieszczeń lub gdy nie są one wymagane do prowadzenia działalności przedsiębiorstwa (np. stanowisko na targowisku). Wystarczy posiadanie pewnej przestrzeni do własnej dyspozycji. Nie ma znaczenia, czy przedsiębiorstwo jest właścicielem, najemcą lokalu, czy korzysta z udostępnionej mu powierzchni. Już sam fakt, że przedsiębiorca ma do własnej dyspozycji jakąś przestrzeń służącą jego działalności gospodarczej, wystarczy, aby zaistniała stała placówka gospodarcza, zakład. Przy czym nie wymaga się, aby przedsiębiorstwo posiadało formalne prawo do dysponowania taką placówką, jak np. tytuł prawny do lokalu itp. Jeśli np. przedsiębiorca zajmuje jakąś przestrzeń nielegalnie, a są spełnione pozostałe warunki – można uznać, że jest to zakład. Za pośrednictwem, czyli jak? Umowy UPO raczej nie definiują, jak należy rozumieć to pojęcie, dlatego pomocne może być ponowne spojrzenie do Konwencji Wielostronnej, która podpowiada, że określenie “za pośrednictwem” należy rozumieć względnie szeroko. I dotyczyć może również takiej sytuacji, gdy przedsiębiorca realizuje odpowiednie czynności mając do dyspozycji określoną powierzchnię, np. pracując z biura klienta. Przykład: Pan Artur, który w ramach działalności gospodarczej wykonuje pracę jako grafik, dostał zlecenie od klienta z Czech. W związku z tym realizuje czynności związane ze zleceniem w biurze klienta, na jego sprzęcie – znajdującym się w Czechach. W tej sytuacji można uznać, że pan Artur ma zakład w Czechach (prowadzi działalność gospodarczą za granicą za pośrednictwem zakładu). W powyższym artykule podano charakterystykę zakładu zagranicznego opierając się na częściach wspólnych kilku umów UPO oraz wypracowanych standardach z aktów unijnych ( Konwencja MLI, Modelowa Konwencja OECD, Konwencja Wielostronna). Jednak, o tym czy mamy do czynienia z zakładem zawsze należy ocenić indywidualnie – w zależności od: konkretnego stanu faktycznego oraz zapisów odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, która może zawierać indywidualne uregulowania i ma pierwszeństwo przed pozostałymi przepisami. Może te tematy też Cię zaciekawią Przywództwo kontra zarządzanie. Czym różni się lider od managera? Czy w nieustannie zmieniającym się świecie lepiej być liderem, czy też managerem? Pytanie to wciąż zaprząta głowy osób na stanowiskach zarządczych. Różnica między tymi pojęciami, choć zauważalna już na pierwszy rzut oka, sięga znacznie głębiej, przekładając się bezpośrednio na efektywność działań organizacji. Która zatem strategia przystaje do obecnych realiów bardziej? W czym leży sedno, kiedy mowa przywództwie i zarządzaniu? Czy można być jednocześnie dobrym managerem i liderem? Zapraszamy do lektury. Czytaj dalej Kiedy wyboru dokonujemy między oddziałem polskiego przedsiębiorstwa we Włoszech a spółką kapitałową prawa włoskiego, możemy posłużyć się poniższym porównaniem. Oddział zagraniczny Spółka włoska odpowiednik sp. z Dokumentacja powołania Akt powołania na podstawie poniższych dokumentów: – KRS spółki polskiej w formie papierowej i z pieczęcią sądu, opatrzony apostille, – uchwała zarządu o powołaniu oddziału zagranicznego, – powołanie przedstawiciela oddziału zagranicznego przez spółkę matkę. Wszystkie dokumenty należy przetłumaczyć przysięgle na język włoski. Akt powołania i sporządzenie umowy spółki w języku włoskim. W przypadku obcokrajowca zakładającego spółkę prawa włoskiego musi on albo znać wystarczająco biegle język włoski albo stawić się przed notariuszem w towarzystwie tłumacza. Kto jest uprawniony do powołania i wpisu do rejestru przedsiębiorstw? Notariusz Notariusz Kto powinien być obecny przy akcie założycielskim? Przedstawiciel oddziału lub wskazany pełnomocnik (pełnomocnictwo w formie aktu notarialnego). Wspólnicy założyciele oraz prezes i jeżeli przewidziani, pozostali członkowie zarządu. Może to być również wskazany pełnomocnik (pełnomocnictwo w formie aktu notarialnego) Kapitał zakładowy Brak obowiązku wpłaty kapitału zakładowego, choć oddział powinien być zaopatrzony w środki do prowadzenia działalności. Obowiązek wpłaty kapitału zakładowego. Minimalny kapitał dla spółki to 10 ale w momencie zakładania spółki można wpłacić 25 proc. tej kwoty, czyli 2,5 tys. euro. Istnieje także możliwość powołania spółki o obniżonym kapitale zakładowym. Nazwa Identyczna jak nazwa spółki matki, nie ma obowiązku umieszczania słów oddział zagraniczny, jest to dobrowolne. W wypisie z rejestru przedsiębiorstw oddział będzie widniał pod nazwą polskiej spółki matki. Dopiero wewnątrz wpisu znajdziemy wzmiankę o nazwie, pod jaką będzie funkcjonował oddział, jeżeli zdecydujemy się dodać do niego inne elementy poza nazwą polskiego przedsiębiorstwa. Nazwa może być dowolna oraz zawierać formę prawną società a responsabilità limitata, czyli spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Należy uprzednio sprawdzić, czy nazwa jest wolna, tzn. czy nie istnieje już we włoskim rejestrze przedsiębiorstw. W tym celu należy wejść na stronę Przedmiot działalności Nie ma dowolności w określaniu przedmiotu działalności. Oddział musi prowadzić działalność w jednym, w kilku wybranych lub we wszystkich przedmiotach polskiej spółki matki. Spółka ma dowolność określenia przedmiotu działalności. Może to zatem być nowy sektor, w którym zamierzamy prowadzić działalność na rynku włoskim. Podatki Oddział będzie podlegał takim samym zobowiązaniom jakie stosuje włoski podmiot gospodarczy. Będzie rozliczał się we Włoszech na podstawie uzyskanego przez siebie wyniku. Będzie to odpowiednio część działalności jaką spółka polska zdecyduje się prowadzić za pośrednictwem swojego włoskiego oddziału. Należało będzie zastosować przepisy o cenach transferowych, o ile charakter działalności nie pozwoli na zastosowanie procedur uproszczonych (mowa jest tutaj o tzw. usługach o niskiej wartości dodanej między spółką matką a jej oddziałem). Spółka włoska będzie rozliczała się z całości prowadzonej na terytorium Włoch działalności. Rachunkowość Pełna księgowość. Oddział będzie sporządzał sprawozdanie roczne ale jedynie do celów podatkowych, nie będzie ono publikowane we Włoszech. Bilans oddziału będzie natomiast uwzględniony w sprawozdaniu finansowym spółki matki. Pełna księgowość. Spółka będzie sporządzała odrębny bilans i będzie on podlegał publikacji. Status prawny Oddział nie ma odrębnej osobowości prawnej. Jest filią polskiego przedsiębiorstwa. Spółka matka odpowiada za zobowiązania oddziału. Spółka prawa włoskiego będzie odrębnym, niezależnym podmiotem, posiadającym osobowość prawną. Koszt założenia i rachunkowości Zbliżony w obu przypadkach. Zbliżony w obu przypadkach. Formalności związane z funkcjonowaniem Wszystkie obowiązki jak dla włoskich podmiotów gospodarczych za wyjątkiem ksiąg obowiązujących wyłącznie spółki kapitałowe. Zgodnie z art. 2478 cc, spółka będzie miała obowiązek prowadzenia ksiąg takich jak: – rejestr wspólników/udziałowców;- księga decyzji wspólników;- księga decyzji zarządu; – księga decyzji rady nadzorczej, o ile jest powołana. CZYTAJ TEŻ: Opodatkowanie oddziału spółki zagranicznej we Włoszech Głównymi czynnikami, które mogą przemawiać za wyborem spółki prawa włoskiego jest ograniczenie odpowiedzialności oraz autonomia podatkowa i księgowa spółki. CZYTAJ TEŻ: Jakie podatki płaci spółka z we Włoszech? Plusami utworzenia oddziału we Włoszech jest natomiast prosta struktura zarządzania (przedstawiciel lub przedstawiciele oddziału), brak minimalnego kapitału zakładowego, poufność informacji o aktywach i dochodach (brak obowiązku publikowania danych sprawozdania finansowego). Autorka jest doradcą podatkowym i księgowym. Prowadzi kancelarię doradztwa podatkowego w Maceracie – Studio Tributarista Anna Czerwińska, partner Studio Farina &Torresi. Polska jest atrakcyjnym terenem inwestorskim dla wielu przedsiębiorstw zagranicznych. Objaśniamy na jakich zasadach mogą powstawać oddziały zagranicznych przedsiębiorstw na terenie RP. Polski ustawodawca usankcjonował podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej przez osoby zagraniczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z przyjętymi normami, osoba zagraniczna może podejmować działalność na takich samych zasadach jak obywatele polscy. Jednakże zasady takie dotyczą podmiotów z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich EFTA. Z kolei obywatele innych państw niż państwa członkowskie, aby prowadzić działalność na takich samych zasadach jak obywatele polscy, muszą spełnić pewne warunki związane ze statusem określonej osoby w kontekście przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przedsiębiorcy spoza UE i EFTA Obywatele innych państw niż państwa członkowskie, którzy posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenie na pobyt stały czy na zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, mogą wykonywać działalność na zasadach jak obywatele polscy. Podobnie osoby, które: mają status uchodźcy; ochronę uzupełniającą; zgodę na pobyt ze względów humanitarnych; zgodę na pobyt tolerowany; zezwolenie na pobyt czasowy i pozostają w związku małżeńskim zawartym z obywatelem polskim zamieszkałym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania działalności gospodarczej, udzielone ze względu na kontynuowanie prowadzonej już działalności gospodarczej na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Oddział zagraniczny Przedsiębiorca zagraniczny zgodnie z regulacją ustawową może prowadzić działalność gospodarczą na terytorium Polski w formie organizacyjnej, jaką jest oddział przedsiębiorcy zagranicznego. W ramach oddziału przedsiębiorca zagraniczny może wykonywać działalność gospodarczą jedynie w obrębie dotychczasowej działalności, identycznej jaką prowadzi on za granicą. Obowiązkiem przedsiębiorcy zagranicznego jest ustanowienie reprezentanta, który będzie działał w oddziale, natomiast sama aktywność oddziału może zostać uruchomiona dopiero po wypełnieniu obowiązku rejestracyjnego. Poddział przedsiębiorcy zagranicznego utworzony w Polsce musi zostać wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Ponadto ustawodawca zobowiązał przedsiębiorcę zagranicznego do wypełnienia także innych obowiązków. Przykład 1. Jeżeli przedsiębiorca zagraniczny działa na podstawie aktu założycielskiego, umowy lub statutu – zobligowany jest złożyć ich odpisy do akt rejestrowych oddziału wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski. Dodatkowo, jeżeli przedsiębiorca zagraniczny istnieje lub wykonuje działalność na podstawie wpisu do rejestru – zobligowany jest złożyć do akt rejestrowych oddziału odpis z tego rejestru wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski. Nałożenie na przedsiębiorcę szeregu obowiązków na zmierzać do zabezpieczenie interesów osób korzystających z usług przedsiębiorcy zagranicznego a ilość obowiązków do spełnienia daje swego rodzaju poczucie gwarancji. Kolejne obowiązki wynikające z ustawy nakładają na przedsiębiorcę zagranicznego, który utworzył oddział, konieczność: „używania do oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem wyrazów "oddział w Polsce"; prowadzenia dla oddziału oddzielnej rachunkowości w języku polskim zgodnie z przepisami o rachunkowości; zgłaszania ministrowi wszelkich zmian stanu faktycznego i prawnego w zakresie okoliczności, dotyczących otwarcia likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył oddział, lub utraty przez tego przedsiębiorcę prawa wykonywania działalności gospodarczej w terminie 14 dni od dnia ich wystąpienia”. Zakaz wykonywania działalności gospodarczej Podmiotem właściwym do wydania decyzji w zakresie zakazu wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę zagranicznego w ramach oddziału jest Minister właściwy do spraw gospodarki. Jedną z podstaw wydania decyzji o zakazie będzie sytuacja, w której przedsiębiorca zagraniczny rażąco narusza prawo polskie. Wystąpienie tej przesłanki obliguje organ do wydania decyzji o zakazie. Nie każde naruszenie polskiego prawa będzie jednak powodowało obligatoryjność wydania decyzji, Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca posłużył się sformułowaniem rażącego naruszenia prawa. Wśród katalogu przesłanek znajduje się także okoliczność otwarcia likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył oddział lub sytuacja, w której przedsiębiorca ten utracił prawo wykonywania działalności gospodarczej. Kolejną przesłanką jest okoliczność, kiedy działalność przedsiębiorcy zagranicznego zagraża bezpieczeństwu lub obronności państwa, bezpieczeństwu informacji niejawnych o klauzuli tajności "poufne" lub wyższej lub innemu nadrzędnemu interesowi publicznemu. Oprócz tego, zakaz wykonywania działalności gospodarczej spowoduje sytuacja, w której przedsiębiorca zagraniczny zostanie wykreślony z rejestru wskazanego we wpisie oddziału przedsiębiorcy zagranicznego do rejestru przedsiębiorców. Jeśli dojdzie do podjęcia decyzji na podstawie jednej z trzech powyżej wymienionych przesłanek, to Minister właściwy do spraw gospodarki oznajmia przedsiębiorcy zagranicznemu o obowiązku wszczęcia postępowania likwidacyjnego oddziału w oznaczonym terminie. Termin ten nie może być krótszy niż 30 dni. Odpis decyzji Minister przesyła do właściwego sądu rejestrowego. Jeśli z kolei przedsiębiorca zagraniczny został wykreślony z rejestru wskazanego we wpisie oddziału przedsiębiorcy zagranicznego do rejestru przedsiębiorców to Minister zawiadamia o tym osobę umocowaną do reprezentacji przedsiębiorcy. Podstawa prawna: ustawa z dnia 6 marca 2018 zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ( ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (

czy oddział przedsiębiorcy zagranicznego może zawierać umowy